Kutná Hora przyciąga turystów przede wszystkim kościołem świętej Barbary, alew historycznym miasteczku oczywiście jest więcej zabytków sakralnych, które warto zwiedzić. Chociażby gotycki kościół św. Jakuba zasługuje na uwagę. Już jego wieża – licząca 80 metrów wysokości – przyciąga z oddali uwagę. Wieża to jedno, ale co skrywa się we wnętrzu kościoła? Zajrzyjmy do najstarszego kamiennego zabytku Kutnej Hory, który gęsto otaczają kamieniczki.

Historia kościoła św. Jakuba starszego
Budowa kościoła rozpoczęła się w latach 30. XIV wieku, najprawdopodobniej na miejscu starszego, jeszcze drewnianego kościoła.

Choć Kutná Hora finansowo radziła sobie dobrze, dzięki wydobyciu kruszców, to jednak taka inwestycja potrzebowała finansowego wsparcia. Na czele listy sponsorów wyróżniają mieszczanie Ruthard i Bořita z Košic, a także pracownicy królewskiej mennicy, w tym pracujący w niej Włosi.

Prace postępowały jednak wyjątkowo powoli, bo do 1350 zbudowano tylko prezbiterium. Pierwsze nabożeństwo odprawiono dopiero w 1356.

Rozwijające się miasto, chciało mieć odrębną świątynię, by uniezależnić się od cystersów z Sedleca. Wreszcie się udało to w 1410 roku na mocy bulli papieża Jana XXIII – Kutná Hora miała własny farny kościół. Ostatecznie prace budowlane ukończono w 1420.

Zawirowania wojen husyckich dotarły także do Kutnej Hory – ograbiono wyposażenie kościoła, a później został uszkodzony przez wojska Zygmunta Luksemburczyka. Ostatecznie w 1424 kościół farny przejęli husyci i tak zostało aż do czasów wojny trzydziestoletniej. Wtedy też zmieniono jego nazwę na św. Jakuba.

Do odbudowy zniszczonego kościoła przystąpiono dopiero w latach 50. XV.

Wieża kościoła
Wysoka (80 metrów) północna wieża przyciągała pioruny, które wielokrotnie niszczyły dach, a sama wieża wymagała napraw. Często kościół zwano po prostu „wysokim”. Zaplanowana wieża południowa nigdy nie osiągnęła takiej wysokości – prawdopodobnie grunt na to nie pozwalał.

Wystrój kościoła
Z gotyckiego projektu zachowały się sklepienia krzyżowo-żebrowe. W prezbiterium zachowały się późnogotyckie freski, a w nawie bocznej zachowały się freski z połowy XV wieku.


Owalny obraz Świętej Trójcy autorstwa Petra Brandla (1668-1735, wiele obrazów jego autorstwa spotkasz w praskich muzeach) stanowi element ołtarza. Posągi apostołów po bokach ołtarza wykonał praski rzeźbiarz David Schultner w latach 1679–1680.

Dominuje jednak wystrój barokowy. Oczywiście we wnętrzu rzeźby świętych czeskich patronów: Wacława, Ludmiły, Jakuba, Wojciecha, Zygmunta i Barbary.
W kościele znajdują się organy – jedne barokowe, a drugie z XX wieku.

Podsumowanie
Nie przegap okazji, by spojrzeć na wnętrze kościoła z wysokości. Po lewej stronie, na początku prezbiterium znajdziesz niewielkie drzwi i stromymi schodami dotrzesz tam, skąd można podziwiać kościół św. Jakuba z innej perspektywy.

